►Ma' Life is DRAMATIC 3

posted on 07 May 2010 17:50 by neko-nanichan

เรียกรถพยาบาลด่วน! จขบต้องเป็นโรคร้ายแรงแน่เลย อัพบล๊อคถี่เกินจริง!

 วันนี้แน่นอนหละ มีดราม่ากับ"คนข้างบ้าน"อีกแล้วหละค่ะ เลยอาร์ทมานั้งอัพเอนทรี้นี้ ฮุๆ

 

อ่านตอนแรกๆได้ีที่

Dramatic 1

Dramatic 2

ไม่ได้แต่งเติมเนื้อเรื่องแม้แต่อย่างใด จะเชื่อไม่เชื่อแล้วแต่จะกรุณา

 

dramatic นอกจากจะหมายถึง "เหมือนละคร" แล้วเรายังไม่เจออีกความหมายหนึ่งจากในเวป dic.in.th

dramatics หมายถึง " พฤติกรรมที่เกินจริง " ซึ่งเราคิดว่าเป็นคำที่อธิบายชีวิตเราได้ดีที่สุดแล้วหละค่ะ

  ________________________________________________________________________ 

 

 

เราว่าชีวิตเราผ่านอะไรมามากกว่าเด็กปกติธรรมดา จะได้เจอ
แน่หละ เราหนะเป็นแค่เด็ก10ขวบ

ลูกครึ่งที่อายุ 10 ขวบ

ตลอดชีวิตวัยเด็กของเรามักมีเรื่องให้เจ็บตัวเสมอ

เด็กๆซุกซนคนไหนๆเขาก็มีเรื่องเจ็บตัวกันทั้งนั้น
คิดแบบนั้นเหมือนกันใช่ไหมหละ?


เราว่าเราก็เป็นเด็กดีแล้วนะ... แต่หลายต่อหลายครั้ง....
ที่เราต้องเจ็บตัวโดยที่เราไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร...


เราเป็นลูกครึ่ง คุณพ่อเป็นคนฝรั่งเศส คุณแม่เป็นคนไทยนี้หละ
โดยส่วนมากแล้วเราจะได้อยู่กับคุณพ่อ เพราะพวกท่านได้ตกลงกันเอาไว้
ว่าถ้าเราใช้ชีวิตอยู่กับคุณพ่อบ่อยๆแล้ว เราจะซึมซับภาษาฝรั่งเศสมา

มันก็จริง..ในระยะแรกหนะนะ

หลังจากที่เราเริ่มเข้าเรียน ป.1
เราใช้ชีวิตกับภาษาไทย
8 ชั่วโมง ต่อ วัน
5 วัน      ต่อ สัปดาห์
4 สัปดาห์ ต่อ เดือน
9 เดือน   ต่อ ปี


อย่างน้อยๆเราก็ฟังที่คุณพ่อพูด พอรู้เรื่องบ้าง แค่เราโต้กลับเป็นภาษาไทยเท่านั้นเอง

แรกๆ ประเด็นหลักที่คุณพ่อกับคุณแม่ทะเลาะกัน ก็เพราะเราพูดภาษาฝรั่งเศสไม่ได้หละ

แต่หลายๆอย่างมันไม่เห็นจะเกี่ยวกับเรื่องนั้นตรงไหน

ตอนเราเด็ก(กว่านี้) ประมาณซัก 8ขวบได้
มีผู้ใหญ่คนสำคัญที่แม่รู้จักมาทานมื้อเที่ยงที่บ้าน
แม่เราจัดแจงอาหารเอง เข้าครัว โดยทั้งๆที่ปกติ เราไม่ค่อยได้ทานอาหารฝีมือแม่หรอก

ทุกอย่างก็ไม่ได้แปลกอะไร
จนกระทั่ง ตอนที่ทุกคนเริ่มอิ่ม
แม่ได้นำผลไม้มาวางบนโต๊ะ
...และเราก็เอื้อมไปจิ้ม...จำได้แม่นหละ ว่ามันคือชมพู่ ....

เท่านั้น...
คุณแม่ฉุดกระชากลากดึงเราขึ้นไปบนห้อง..
ทุบตีเรา พร้อมกับพ่นคำด่าต่างๆมากมาย
ประมาณว่า ไร้มารยาท พ่อไม่สั่งสอน ทำให้แม่ต้องอับอาย

เราร้องไห้...ดังมาก... และไม่รู้เพราะกลัวแขกผู้นั้นจะได้ยินหรืออะไร
แม่อุดปากเราด้วยมือทั้ง2ข้าง.. ในขณะนั้น ลำพังเราที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่...
ก็หายใจลำบากอยู่แล้ว เมื่อถูกปิดปากไว้ เราก็ดิ้นรนเพื่อหาอากาศหายใจ

แม่อาจจะนึกได้ว่าเราอาจจะตายได้ เลยดึงมือออก
เรานอนสะอื้นอยู่แบบนั้นซักพัก เมื่ออากาศเข้าไปเต็มปอด..อีกครั้ง
เราก็เริ่มตั้งคำถามกับแม่ว่า เราทำอะไรผิด เราผิดมากเลยหรอ
แม่ไม่ได้ตอบคำถาม แต่กลับลุกขึ้น...
แม่ใช้มือทั้ง2ข้าง บีบคอเราและใช้แรงดันจากทั้งตัวกดเราในนอนอยู่กับเตียง

อีกครั้ง... ที่รู้สึกเหมือนอากาศไม่เพียงพอ
น้ำหูน้ำตาไหลท้วมใบหน้าที่เริ่มเปลี่ยนสี

เมื่อแม่ปล่อยมือ
การหายใจของเราก็ไม่เป็นจังหวะ
หอบถี่ สำลักอากาศ สลับกันไปมา

แล้วแม่ก็ออกไป..
ล๊อคประตูตามหลัง เหมือนบอกเป็นนัยๆว่าไม่ต้องออกมา..



เราก็ทำได้เพียงนั้งสะอึกสะอื้น
และย้อนถามคำถามเดิมที่ไม่ได้รับคำตอบกับตัวเองอีกครั้ง

ว่า เราผิดอะไร ผิดมากขนาดที่ต้องโดนแบบนี้เลยหรือ?

 

________________________________________________________________________  

 

เรื่องทั้งหมด เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง สถานที่จริง 

 ******************************************

 

ปล. ไงหละ มันเกินที่จะเชื่อได้ชิม๊า?
ปลล. มันเป็นเรื่องจริงนะ
ปลลล.อาจจะมีคนสงสัยว่าแล้วจขบจะจำได้ไง?
เอิ่ม... เรื่องร้ายๆในชีวิต อยากจะลืมมันก็ยิ่งจำนะคะ

ปลลลล.คอมเม้นตามสบาย คิดไงเม้นงั้น โลดดด

 

Comment

Comment:

Tweet

เศร้าจังเลยค่ะ
เป็นเราเจอแบบนี้ก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันangry smile
น่าเห็นใจ...

#13 By PURIN_★_KITSUNE on 2010-05-08 12:21

..... จากที่อ่านแล้วไม่เห็นว่าคุณนีน่าจะทำอะไรผิดสักนิดเลยนะค่ะ แบบนี้มันรุงแรงไปอ่ะค่ะ
อย่างงี้มันเข้าขั้นโรคจิตแล้วนะค่ะ คิดว่างั้น

#12 By ~Me&My Doll~ on 2010-05-08 09:58

อดีตคือสิ่งที่ผ่านไป ไม่อยากให้น้องเก็บมาคิดมากนะจ๊ะ

ไม่ต้องลืมมันก็ได้ แต่ก็เก็บเอาไว้เป็นแง่คิดว่า ในอนาคตข้างหน้า เราจะไม่เป็นอย่างคนที่เคยทำร้ายเรา

พี่ดีใจที่เท่าที่เห็นนีน่ามานีน่ายังเป็นคนที่สดใส และต้องสดใสต่อไปนะจ๊ะ

#11 By SAMMON on 2010-05-07 23:47

น่ากลัว เหมือนคนจิต.......
มากๆพี่นีน่า YAY
เค้าว่าถ้าเค้าเจอแบบนี้ไม่เอาดีกว่า
คิดดูดิ่เค้าบอกว่าคนที่รักเรามากที่สุดคือพ่อแม่
แต่พอแม่ทำแบบนี้ ไอ่เราก็แบบ......
โห้ยยยยยยยยยย
พูดไม่ออก(นี่ขนาดพูดไม่ออก)
สู้ๆต่อไป!!!!

#10 By Zwartcoff on 2010-05-07 22:14

เงอะ โนคอมเม้นท์ค่ะ
เราว่านีน่าเป็นคนดีออกนะ
อยากจะพูดแค่นี้แหละ

#9 By BuRu on 2010-05-07 21:46

เข้ามาดู
ไม่รู้จะว่ายังไงดีแฮะsad smile

#8 By Tila~様のOtaku-Club"Boss" on 2010-05-07 21:21

อ่า..
ไม่รู้จะปลอบยังไง

ยังไงก็ ขอให้เรื่องร้ายๆ ผ่านไป นะ
สู้ๆ เน้อ big smile

#7 By PoringNoi~* on 2010-05-07 20:47

คุณแม่ใจร้ายมาก ไม่รู้เลยว่าคิดอะไรอยู่ในใจถึงได้ทำแบบนี้ได้
เรื่องร้ายๆ มักจะลืมยากเสมอแหละ

#5 By N A M E K I on 2010-05-07 19:07

อ๊ะ

อ๊า

อ่า

อา...................

เอ่อ.......

มาซบอกแต๊บๆ ของพี่มั้ย //....โดนนี่นาถีบ
พี่ไม่รู้จะปลอบยังไงนะ มันเป็นเรื่องภายในครอบครัว
(ที่แอบแรงนิดส์นึง)
เอาว่าสู้ๆนะ................การ์ด

#4 By + GER + เจ๊อะ + on 2010-05-07 18:54

อา...

ตอนเด็กๆก็เคยเกิดเหตุการณ์อย่างนี้เหมือนกันค่ะ
ในตอนนั้นที่เราไม่เข้าใจว่าเราทำอะไรผิด
ทุกวันนี้ก็ได้แต่พาลไม่ชอบใจเขาตลอดมา sad smile

ถึงจะเป็นเหตุการณ์ที่อยากลืม แต่จิตใจก็จะจดจำเอาไว้
...เป็นบทเรียน ไม่อยากให้เกิดซ้ำรอยขึ้นอีก...

#3 By M19 on 2010-05-07 18:34


ชีวิตน่าเศร้ามากค่ะ

#2 By ★みさと★ on 2010-05-07 18:27

sad smile .... ไม่รู้จะเขียนไรดีคะ ....
แต่มันน่าเศร้ามากคะ

#1 By ka-fae-nom on 2010-05-07 18:15